Uit de praktijk

Piekeraar

‘Mijn dochter van 12 slaapt nagenoeg niet, alleen bij mijn andere kind op de kamer misschien een paar uurtjes. Kun jij achterhalen wat er mis is?’

In eerste instantie kan de jongedame niet onder woorden brengen waarom ze niet slaapt. Dan zie ik achter haar een overleden familielid verschijnen en vraag; ‘Heb je een tante gehad die is overleden toen je klein was?’ Het meisje begint hard te huilen en vertelt dat op haar 5e haar tante is overleden na 2 jaar ziekte. Door de ziekte was tante lichamelijk zo beperkt dat ze moeilijk kon bewegen.

Na enig doorvragen vertelt het meisje dat het een lieve tante was, maar dat ze bang voor haar was omdat ze zo raar bewoog. Ze schaamt zich zo hiervoor, verder beseft ze zich dat dit iedereen kan overkomen, haarzelf dus ook. Gelukkig is tante niet boos maar heeft alle begrip voor de reactie van een kind van 5 jaar, geef ik door.

Om de kinderen te ontzien werd in het gezin niet meer over tante gesproken na haar dood. Echter heeft het meisje haar schuldgevoel en angst voor ziekte nooit uitgesproken en verwerkt, sterker nog, ze heeft dit gevoel nooit gekoppeld aan de dood van haar tante. Ze was gewoon een piekeraar, werd gedacht.

Nu de oorzaak van het gepieker is achterhaald kunnen de gevoelens hierover worden besproken met moeder en binnen het gezin. Dat geeft begrip en lucht.

Om gepieker in te ruilen voor andere gedachten adviseer ik om elke avond 1 minder leuke en 3 fijne gebeurtenissen van die dag te bespreken of op te schrijven om zo in te zien dat het leven ondanks onzekerheden ook zo veel moois brengt. Verder leer ik het meisje en moeder een ontspanningsoefening, die ze voor het slapen gaan kan herhalen.

Een week later verneem ik van moeder dat haar dochter sindsdien op haar eigen kamer stukken beter slaapt.

Claudy


Verwarde jongeman

‘Sinds ik in ons nieuwe huis woon, durf ik ’s nachts niet naar het toilet. Dat heb ik nog nooit eerder gehad. Wil jij eens kijken of er iets in ons huis is?’

Via Google Maps bekijk ik van boven het adres van mevrouw en ik vraag of hier voor de bouw van dit nieuwe huis ook een woonwijk was. Mevrouw bevestigt dit. Ik concentreer me op deze plek en zie een verwarde blonde jongeman, hij woont hier, maar er klopt iets niet. Ik leg hem uit dat zijn huis niet meer bestaat en dat dit een nieuwe woning is. Verder vertel ik hem dat hij fysiek niet meer in deze wereld is en dat hij naar het Licht mag gaan. Verwarring alom. Toch wil ik persé dat meneer het Licht volgt en vraag hulp. Een Lichtpoort opent zich en een Engel neemt meneer bij zijn arm en begeleid hem in het prachtige wit-paarse Licht. Hartelijk dank namens mijzelf, de nieuwe bewoonster, maar ook namens de blonde jongeman.

Gelukkig is iedereen welkom in het Licht, alleen jammer dat niet iedereen dit weet. Fijn dat ik mag assisteren hierbij, zodat alle partijen verder kunnen zonder verwarring of angst.

Ik vertel mevrouw wat er zojuist is gebeurd en dat ik graag de volgende dag van haar verneem hoe haar nacht is verlopen.

De volgende morgen laat ze weten dat het beter voelde in huis en ze had geen angst gehad die nacht, ze had zelfs dieper en beter geslapen!

Heerlijk; missie geslaagd!